Filmler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Filmler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Nis 2010

Bi OrtaDünya Yapıp Geldim!

Bi OrtaDünya yapıp geldim.Halen etkisindeyim!
Yoo Ankara'dayım diye OrtaDünya kafeye gittim diye algılamayın bunu..Bizzat gittim yahu Ortadünya'ya geleneksel her 6 ayda yaptığım gezimi yapıp geldim..Lakin şimdi gerçek dünya'ya alışmak pek zor geliyor her zamanki gibi..

Biz her sene annemle 2-3 kere yapıyoruz bu olayı,böyle türlü envayi çeşit yiyecek,içecek erzaklarımızı alıyoruz cipsler,kolalar,jelibonlar,kahve,çay,çikolata,mısır işte efenime söleyim işte üç filmi idare edecek erzağı tamamlayıp başlıyoruz OrtaDünya topraklarına adım atmaya...

Özlemişim varya bu kesmedi beni,her yerde repliklerini söylerken buluyorum kendimi...

Ortadünya karakterlerini çevremizdekiler yapma oyununda bana bu sefer iyice Eowyn'liği yapıştırdılar. Ben Samwise Gamgee olmak istiyordum lakin,yoo dostum sen Eowyn'sin diyen diyene olunca ve Eowyn'in Pellennor'daki Morgul büyücüsüne "ben erkek değilim" çıkışını tekrar izleyince heyt behhh dedim..Doğru zaten bende gider en olmayacak adama aşık olurum,onda da benzeşiyoruz hatunla..(Faramir'de taş gibi zaten)

Bir arkadaşımı ciddi anlamda Ağaçsakal'a benzetiyorum. Ama öyle böyle değil yahu,bir duysa gebertir beni ama benziyo,gerçi bence en bomba karakterlerden biri ent adam Ağaçsakal..

Halen beni Rohan'da Rohhirim'in gelişi feci gaza getiriyor heyecanlandırıyor..Onlar o tepeden aşağı inerken Rohhiriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiim! diye bağırmak normal bence...

En midemi bulandıran karakter orklar değil..Hatta Uruk Hai'ler bence karizmatikler..

Denethor'u hiç sevmiyorum,nerdeyse taş gibi Faramir'i çalı çırp üzerinde harcayacaktı da,bende kız kurusu olarak kalacaktım..Allahtan Gandaf tam zamanında yetişti imdada..Sadece Faramir'den ötürü değil,o nasıl iğrenç yemek yiyiştir öyle yahu..Koskoca vekilharçsın sen,şişine şişine gezmeyi biliyorsun bi yemek yemeyi öğren,ne zaman o sahne gelsin kendi elimdekinden tiksiniyorum lan..Gaz Boramir yerine sen öleydin lafı ne öyle,nasıl babasın sen,gönder herifi ölüme sonra kalk oğlum öldü diye ağıtlar yak amma mal herif,oh iyi oldu sonunda!

Sonunda onlar erdi murad'larına bizde çıktık kerevetlerine...
Ama beni kesmedi yeminle halen etkisindeyim,sınav bitti bugün nese aklıma Gandalf'ın Theoden'e söylediği "temiz bir nefesi çek içine dostum" lafı geldi,sanki bana söylemiş gibi hislendim...Nolur kafayı sıyırmış bu demeyim LOTR manyağı olmak kolay değil...



7 Şub 2010

Julie&Julia Sonrası

O lalala yemek yapmak pek güzel şey evet!

Anladığınız üzere Julie&Julia'yı izledim...Ve çok sevdim,böyle yemekli neli filmleri zaten çok severim ben...Filmin konusu gerçek bir hikayeden gelince daha bir ilgimi çekti...

Çok şirin bir film açıkçası,o fransız usulü hava,retro etkiler ve güzel bir senaryo ile,ayrıca yapılan yemeklerle büyülüyor...Başroldeki kadınlar senin benim gibiler,ki Julia bir blogger...Bloğa ilk başladığı zamanki hali beni kendi blog serüvenime götürdü,tamam onun kadar ünlü olmadım sonunda ama okunuyorum gerçeği var,kimi zaman yakınsamda bu beni mutlu ediyor...

Ve bende kendi tariflerime yer vermeye başlama kararı aldım...Yani benim öyle frasız usulü tariflerim yok ve çok havalı işlere imza atmayabilirim,ayrıca tarif verirken çok egzantrik olabilirim:),idare edeceksiniz artık napalım:)
Bir kere kek tarifi vermiştim hatırlarsanız,muhtemelen tariflerim o tarz çılgınlıkta olacaktır:)

Yemek yapmak beni çok mutlu ediyor,yani ne bileyim kafam dağılıyor,yemek yaparken aklıma bir ton güzel şey geliyor ki terapi gibi bu...Yemeklerimde hiç fena değil ne yalan diyim...Yapmaya başladığımda birçok kişi dalga geçiyordu,ahahah o yemekler yenmez asla diye ama havalarını aldılar çünkü gayettende yenir ve beğenilir kıvamda oldu allamabinşükür:)

Bide muhtemelen gıda boyalı eylenceli şeyler olacaktır eminimki:),gıda boyası olayını çok seviyorum,böyle renkli renkli kurabiyeler pastalar çok sevimli oluyor...Görsellik önemli tabi...

İşte yakında yaptıklarımla Yaşasın yemek yemek modunda oluruz:)

1 Oca 2010

Ensemble, c'est tout


Dünki filmlerden bahsetmeye başlayım efendim...
Araya bi fransız filmide olsun diye sıkıştırdığım filmdi ne yalan diyim...
Hadi izleyelim dedik annemle...
Ama iyi etmişiz,çünkü çok çok sevdim,iyiki indirmişim...
Konu çok içten,sıcak ve naif işlenmiş...
Ve ayrıca Camille karakterinde kendimi gördüm ben...

Yalnız,kaybeden,çevresine duvarlar örmüş,ve bazı şeyleri yaşamaktan hep korkan...İyi resim çizen,ama bununla ilgili kariyeri sadece çizen! olan...Bir yandanda samimi ve sıcak...Öyle bir karakter Camile...Annesine kızıp saçlarını oğlan çocuğu gibi yapan,küçük kız...Aynını bende yapmıştım:)


Sonra Philibert var...Camille'le piknik yapan asilzade,kekeme ve tiyatro aşkıyla yanan...Camille'e destek olan,ona evini açan,koruyan...

Ve Franck;aşçı,yalnız,hayatı koşturmayla geçen...

Bu üç insanın kesiştiği nokta hep hayatlarında yalnızlığın olması belkide...
Ve birbirleriyle,bir arada dayanışma içinde olunca bitiyor bu...
Umarım bende Camille Fauque gibi yalnızlıklarımı aşarım,duvarlarımı yıkarım...
2010'dan isteğim bu işte...

Fransız filmlerine önyargıyla bakmayın,ben son zamanlarda izlediklerime bayıldım...

21 Eki 2009

Before Sunrise/Before Sunset






Evet kabul ediyorum hep izlemem gereken filmleri izlememişim...
Ve bu açığımı kapatmak adına canla başla çalışıyorum:))

En son bu filmi izledim...Aslında iki film ama bana bir film gibi geldi arka arkaya izlenince:)

Before Sunrise,ilk film...Trende tanışan iki gencin Viyana'da bir gün ve gece geçirmelerini anlatıyor...Öyle bir gece geçirmeyi isterdim...Prag olabilir mesela:)
Çok naif kırılgan ve repliklerinin insanın aklına kazındığı film demek daha iyi olur...Ethan Hawk'ı pek sevmeyen bendeniz burada resmen bayıldım adama...O çocuksu heyecanı gülümsemesi ile beni benden almıştır...Julie Deply ise kibar,entellektüel rolü cuk oturmuş...
Bütün bir geceyi eğlenceli bir şekilde geçirmek ve sabaha değil o sokakların boşluğu,ıssızlığı ile insanın içine çöken melankoli ile sanki onlarla yaşadım filmi ben:)

Tamam kabul ediyorum plak dükkanındaki sahneleri en favorim oldu...Kabine girip Kath Bloom'un "Come here" şarkısını dinlerken çekingen ve öpüşmek isteyipde birbirinden utanan halleri çok sevimliydi...

İkinci film Before Sunset'de ise Jesse ve Celine 9 yıl sonra biraraya geliyorlar...Jesse o geceyi kitap haline getirmiş...Paris'te tekrar karşılaşıyorlar,büyümüşler ama yine replikler aynı...Aynı hayat sorgulaması aynı sevimli naif insanlar...Bazen filmde değilde onların yanında bi tabureye oturmuş dikizliyormuş havası oldu bende...Bide ohh Paris diyorsun tabi...Sonunda Nina Simone ile bitiyor olayı...Ve tabi July Deply/"A Waltz For A Night" ile...Jesse gitmiyor,uçağı kaçırıyor muhtemelen,sündürmüyorlar olacakları izleyiciye bırakıyorlar...Celine ne tatlı dans ediyor,Jesse ise ona sevimli sevimli bakıyor...

Bu iki filmde beni etkileyen iki insanın samimiyeti,zorlama bir hikaye taşımaması ve replikleri ezberlemişçesine kalıplaşmış değilde bir Viyana yada Paris sokağında yürüyen alelade iki insan olmaları...Dediğim gibi onları takip ediyormuş hissiyatı veriyor...

En etkileyci repliklerinden şairin onlar için yazdığı şiirle bitireyim...


"i'll carry you. you'll carry me...
that's how it could be...
don't you know me...
don't you know me by now..."